Actueel.

Professioneel dood verklaard!

Column Martin Reekers

di 08 jun 2021

‘Gepensioneerd’, zetten sommige mensen op een social medium als LinkedIn, zodra ze met pensioen zijn. Volkomen terecht, want dat geeft een indicatie over hun status na het moment waarop zij de magische grens zijn gepasseerd die de werkenden scheidt van degenen die met verdiend emeritaat zijn. Toch zette het mij aan het denken. Voorheen gaven beroepsnamen als docent, HRM-adviseur, ICT-specialist, marketing manager, of welk ander willekeurig beroep ook, een eerste indruk van wie de raadpleger van het social medium voor zich had. Het woord ‘gepensioneerd’ schakelt iedereen gelijk. Of je nou putjesschepper, CEO van een groot internationaal bedrijf, of zorgmedewerker met de allure van een Florence Nightingale, op een bepaald moment lijkt dat te versmelten tot het amorfe ‘gepensioneerd’. Als je het doortrekt naar de werkenden zouden die dus eigenlijk ‘loonslaaf’, ‘zelfstandig verdienend’ of ‘uitkeringstrekker’ moeten invullen.

Nu zijn netwerkplatforms als LinkedIn bij uitstek bedoeld om juist duidelijk te profileren wat iemand onderscheid van anderen. Wat zou mensen dan motiveren om toch gepensioneerd in te vullen?

Ik ken iemand die net met pensioen was. Hij ging op vakantie en ontmoette ergens op een camping mensen waarmee hij in gesprek raakte. Zoals vaak bij dat soort gelegenheden komt dan ineens de vraag:

‘Goh, wat doe jij eigenlijk in het dagelijks leven?’

‘Ik ben docent’, was het antwoord.

’s Nachts in bed kreeg mijn kennis wroeging. Hij had gejokt, vond hij. Hij was geen docent meer, hij was met pensioen. De volgende dag is hij zijn leugentje eerlijk gaan opbiechten.

‘Ik weet niet of die mensen begrepen waarom ik er zo’n punt van maakte’, vertelde hij mij.

Ik begreep direct wat hij bedoelde. Waarom, zo vroeg ik mezelf af, aarzel ik zelf telkens bij het antwoord op deze vraag? Op elke verjaardag of feestje krijg je die wel een keer van iemand krijgt.

‘Ik heb een eigen training- en adviesbureautje en ik schrijf boeken en artikelen, maar eigenlijk ben ik formeel met pensioen’, is mijn antwoord tot nog toe geweest. Als ik over mijn eigen antwoord nadenk, kom ik tot de conclusie dat ik eigenlijk zeg: ik ben met pensioen en rommel voor de aardigheid nog wat in de marge met een trainingsbureautje en wat schrijverij. Bottom line: stelt niets voor joh.

Ik besloot eens wat gaan experimenteren. Geen wetenschappelijk onderzoek hoor. Ik ontdekte dat als ik gewoon antwoordde ’Ik ben met pensioen’, er geen vervolgvragen kwamen. Als ik daarentegen vertelde dat ik zelfstandig ondernemer was en auteur, volgden steevast vragen als; ‘Wat doe je dan precies? Wat heb je zoal gepubliceerd? Altijd ontspon zich daarna een inspirerend gesprek over de bezigheden van mijn gesprekspartner en ik.

Ik ben tot een voorlopige conclusie gekomen: met het zeggen dat je gepensioneerd bent, verklaar je officieel dat je professioneel dood bent.

Misschien vermelden we die term ‘gepensioneerd’ uit eerlijkheid, misschien ook omdat we ons hele leven zijn opgevoed met de idee dat pensioen iets heel wezenlijks is. Wellicht is het een mengeling. Wat het ook is de term zegt niets over wie en wat we zijn en wat we kunnen. Sterker: je serveert jezelf er genadeloos mee af! Over en sluiten!

Met pensioen gaan heeft uiteindelijk slechts te maken met het passeren van een leeftijdsgrens die maakt dat je uit een ander potje betaald krijgt. Iets administratiefs. Er verandert niets aan je persoonlijkheid, aan wie je bent, aan je talwente en wat je kunt. Je blijft dezelfde. Je blijft alle mogelijkheden houden om je leven een mooie invulling te geven.

Tegenwoordig zeg ik gewoon wat ik doe in mijn leven en ga er graag over in gesprek met mensen, die dan op hun beurt graag vertellen wat hen bezig houdt. Soms zijn er raakvlakken en blijkt dat we iets voor elkaar kunnen betekenen. ‘Gepensioneerd’ zeg ik niet meer… of nou ja soms. Als het gaat over mijn nieuwste boek wel. Het heet: ‘Een sleutel naar het Walhalla. Openingen voor een mooie pensioenbeleving’. Ik heb over het onderwerp van dit artikel een boek geschreven. Daarin gebruik ik de ervaringen van 20 pensionado’s en ook die van mijzelf. Ik presenteer handvatten die kunnen helpen bij het geven van een invulling van je pensioentijd. Een invulling waarmee je gelukkig kunt zijn zodat je met verve kunt antwoorden op de vraag: ‘wat doe jij eigenlijk?’.  Dat antwoord kan zijn: ‘Ik ben sportvisser en sta elke dag langs de waterkant’, ‘Ik ben zelfstandig organisatieadviseur’, ‘ik heb de leiding van een voetbalclub’, ‘ik ben redacteur van een webkrant’ of… Het maakt niet uit wat de inhoud is van wat je doet, zolang je maar met hart en ziel weet welke activiteiten jou gelukkig maken. Activiteiten die laten zien dat je leeft en verre van dood bent. Dood zijn kun je nog lang genoeg…toch?

Martin Reekers, communicatietrainer en auteur, 5 juni 2021

Kijk ook eens op:

https://www.kloosterhof.nl/boeken/een-sleutel-naar-het-walhalla-openingen-voor-een-mooie-pensioenbeleving