De verwachtingen van werk zijn de afgelopen jaren sterk veranderd. Vooral jongere generaties zoeken niet alleen naar een goed salaris, maar ook naar zingeving, ontwikkeling en persoonlijke vervulling. Tegelijkertijd lijken de eisen die aan een baan worden gesteld steeds hoger te worden. Uit recent onderzoek blijkt dat Generatie Z veel vaker van baan wisselt dan eerdere generaties. Volgens loopbaancoach en arbeidspsycholoog Milja Falentijn speelt daarbij de overtuiging mee dat een baan vanaf het begin aan vrijwel alle verwachtingen moet voldoen. Wat betekent deze ontwikkeling voor loopbaanbegeleiders en hun cliënten?
Hoge verwachtingen, weinig geduld
Volgens Milja Falentijn speelt bij veel jongere werknemers ook een behoefte aan snelle voldoening mee. Wanneer een functie niet snel genoeg aansluit bij hun verwachtingen, zijn zij eerder geneigd verder te zoeken naar een betere match. Waar het vroeger gebruikelijker was om ervaring op te bouwen en geleidelijk door te groeien, lijkt het geduld voor een langere ontwikkelroute af te nemen. Falentijn benadrukt daarom het belang van realistische verwachtingen: geen enkele baan is perfect en minder aantrekkelijke taken of uitdagingen op de werkvloer horen vaak bij het werk.
Wat vervelende taken leren
Falentijn ziet regelmatig cliënten die willen vertrekken omdat zij veel minder aantrekkelijke taken krijgen. Hoewel dat soms een signaal kan zijn dat er iets scheef zit, helpt het vaak om de betekenis van deze werkzaamheden in een breder perspectief te plaatsen. Juist van uitdagende of minder populaire taken leren mensen vaak meer dan zij vooraf verwachten. Tegelijkertijd benadrukt Falentijn dat hoge ambities en duidelijke wensen waardevolle eigenschappen zijn. Het risico ontstaat wanneer het beeld van de ideale baan zo perfect wordt dat geen enkele functie er nog aan kan voldoen, met teleurstelling als gevolg.
Invloed van het perfecte plaatje
Volgens Falentijn versterken sociale media het beeld dat anderen hun ideale baan al hebben gevonden. Dat kan leiden tot onrealistische verwachtingen en onzekerheid over de eigen loopbaan. In haar begeleiding helpt zij cliënten daarom scherper te krijgen wat voor hen werkelijk belangrijk is in werk. Door bewust prioriteiten te stellen en onderscheid te maken tussen essentiële voorwaarden en wensen, ontstaat meer ruimte om tijdelijke minder aantrekkelijke aspecten van een baan te accepteren. Tegelijkertijd geldt dat een functie uiteindelijk wel moet bijdragen aan wat iemand belangrijk vindt, bijvoorbeeld als ontwikkelstap of bron van zingeving. (gebaseerd op: Intermediair)