Actueel.

Column: Zwerven door mijn hoofd

Korte verhalen: Ontheemd

di 02 jun 2020 - Martin Reekers

Ik wou dat ik kon zwerven
door de wereld
in mooi weer
of in warme regen
De eerste stap vereist het lef
dat ik ontbeer...
Van echte durf beroofd,
kan ik enkel zwerven,
zwerven door mijn hoofd…


Ontheemd
Zo af en toe wonen er vreemden in mijn huis. Tijdens mijn vakantie. Vrienden van vrienden die over zijn uit een ver werelddeel of gewoon iemand die tijdens de vakantie de poes eten geeft, de planten water geeft en de tuin sproeit. Tijdens de vakantie is het een veilig idee. Goed volk in jouw huis terwijl jij aan pina colada’s  nipt op het hagelwitte strand van een tropisch eiland, voorkomt dat jouw huis wordt leeggeroofd. Niets dan voordelen dus van zulke genode gasten die jouw huis naar hun hand wonen.

Want dat laatste doen ze. Ik kan me zo voorstellen dat zij de eerste week alles bij het oude laten, maar dan gaan zij geleidelijk dingen veranderen. Messen en vorken liggen anders, borden zijn ongebruikelijk opgestapeld, glazen zijn verhuisd naar andere kasten. In de badkamer vind je tandpasta van een onbekend merk en het merk wc-papier veegt niet vertrouwd. De schaar ligt niet meer in de tafella… Dat soort dingen.

Bij thuiskomst zie je dat niet allemaal meteen. Zo op het oog kom je ‘thuis’ en plof je na de lange reis uitgeblust op jouw vertrouwde favoriete plek op de bank. De volgende dag presenteren de veranderingen zich geleidelijk. Je ontdekt er steeds meer. Het voelt ontheemd, als of je huis niet meer van jou is. Het is irritant. “Waar hebben ze die verdomde schaar gelaten?”, vraag ik vertwijfeld aan mijn vrouw die dat natuurlijk ook niet weet.  Je hebt minimaal een week nodig om alles weer om te wonen.

Dat ontheemde gevoel heb ik ook bij de wereld. Geleidelijk aan zijn de mij vertrouwde dingen verlegd. Ik voel me ontheemd en zoek lotgenoten om de wereld met elkaar weer om te wonen naar een thuisgevoel.



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:

Bert - zaterdag 27 juni 2020

Hoi Martin, zojuist je stukje gelezen. Ik ken de ervaring die je beschrijft. Nu de (reis-) wereld door de pandemie ontheemd raakt, lijkt enkel zwerven in het hoofd nog mogelijk. Hoewel dat heel fijn kan zijn (óók ervaring), is het échte reizen toch eigenlijk nóg fijner (vind ik). Misschien zouden we over woningruil kunnen bakeleien. Ik woon momenteel in Sant Cugat (Katalonië). Zonder huisdieren. In een appartement. Geen tuin (helaas). Salud(os)!