Actueel.

Column: Zwerven door mijn hoofd

Korte verhalen: Keuzemenu’s

ma 31 aug 2020 - Martin Reekers

Ik wou dat ik kon zwerven
door de wereld
in mooi weer
of in warme regen
De eerste stap vereist het lef
dat ik ontbeer...
Van echte durf beroofd,
kan ik enkel zwerven,
zwerven door mijn hoofd…

Keuzemenu’s
Er is maar weinig in dit ondermaanse dat mij zo buitensporig ergert als het fenomeen ‘keuzemenu’ dat mij voorgeschoteld wordt als ik willekeurig welke organisatie bel. Er is geen ontkomen aan. Altijd moet je je door een keuzemenu heen eten als door een rijstebrijberg om luilekkerland te bereiken. “Om u beter van dienst te kunnen zijn”, is dan steevast het adagium. Na de keuze volgt dan: “Een ogenblik geduld alstublieft, al onze medewerkers zijn in gesprek.”  Ik ga dan rekenen. “Al onze medewerkers”, hoeveel zouden dat er zijn? Meer dan één, neem ik dan aan. Laten we zeggen drie. Op een keuze menu van 5 opties zouden dat er dan 15 zijn… In totaal 15 mensen die in de startblokken staan om mijn vraag te beantwoorden. Natuurlijk allemaal gespannen afwachtend welke keuze ik zal intoetsen, want dat weten ze natuurlijk niet van tevoren. Dan toets ik mijn keuze in en… ineens zijn ze allemaal in gesprek. Dat snap ik. Want de gelukkige die mijn telefoontje mag beantwoorden roept vanzelfsprekend luid over de afdeling  “Yes, deze is voor mij!” en gaat iedereen af voor boxjes en high 5’s om dit heuglijke feit met collega’s te delen, te toasten en taart te eten. Logisch dat je dan als beller even moet wachten.

Vroeger belde je een organisatie en dan waren er één of twee telefonistes (v/m) waaraan je de vraag stelde en dan direct doorverbonden werd met de betreffende afdeling. Superefficiënt natuurlijk maar lang niet zo spannend als bij elk inkomend telefoontje te kijken naar welke keuze het wordt. Wat is er leuker dan weddenschappen af te sluiten van: “Ik zet er een krat bier op dat de volgende beller een 5 intoetst!” Het lijkt mij verslavend. Het is dan niet meer dan logisch dat iedere organisatie die serieus werk maakt van het gemotiveerd houden van de medewerkers kiest voor zo’n keuzemenusystematiek.

Misschien moet ik me er dus maar niet aan ergeren maar voor ogen houden wat mijn telefoontje en menukeuze voor geluk brengen in organisaties. Het zal me niets verbazen als ik, na mijn dood, bij de hemelpoort aangekomen hoor: “Welkom bij de hemel! Om u zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn vragen we u uw burgerservicenummer in te toetsen en af te sluiten met een hekje. Er volgt nu een keuzemenu: Wilt u een plaats in de hemel aan de linkerkant van het politieke spectrum, kies een 1. Wilt u graag tot de middengroep toetreden, toets 2. Wilt u tot de rechtervleugel toetreden, toets 3. Voor seks, drugs en rock-'n-roll, toets 4. Ik zie mezelf dan 4 intoetsen waarop ik dan vast hoor: “Welkom in de hel. Al onze medewerkers zijn in gesprek en u weet net zo goed als wij dat dit een eeuwigheid gaat duren.”


Martin Reekers (1951) schrijft regelmatig voor LoopbaanVisie, het onafhankelijke vakblad voor professionele loopbaanadviseur en publiceert boeken binnen het domein mens en werk. Hij is tevens cartoonist. Cartoonisten proberen de werkelijkheid vanuit andere, vaak onverwachte, perspectieven te belichten. Precies dat probeert Martin ook met zijn columns te doen. Soms vederlicht met een vleugje absurdisme, soms wat meer filosofisch, maar altijd afgeblust met een scheutje humor.



Geef hieronder uw reactie op dit nieuwsitem

Leave this one empty:
Naam:
Don't fill in data here:
Reactie:
Don't put anythin in here:
Nog geen reacties geplaatst